Radiowa Trójka – królowa eteru cz. II

Radiowa Trójka – królowa eteru cz. II

W latach 90. stacja powoli się zmieniała: wprowadzono więcej audycji informacyjnych i publicystycznych. 1 lutego 1991 Dyrektorem Programowym Trójki został Grzegorz Miecugow. Trójka zaczęła nadawać serwisy informacyjne co godzinę (od 6.00 do 9.00 oraz od 16.00 do 19.00). Grzegorz Miecugow wraz z Tadeuszem Wiśniewskim stworzył w Programie Trzecim Newsroom – centrum informacyjne, do którego stale „spływają” najważniejsze informacje z agencji zagranicznych.

Trójka przez prawie całe lata dziewięćdziesiąte nie starała się raczej nadążyć za zachodzącymi na polskim rynku muzycznym zmianami, nie dostrzegając zagrożenia ze strony stacji komercyjnych, wzrastającej roli Internetu i coraz łatwiejszej dostępności muzyki (czego w Polsce Ludowej nie było), ale także ze strony zmieniającego się stylu życia Polaków. Na skutek tych zjawisk Program III zaczął gwałtownie tracić swoich słuchaczy, odchodzić zaczęło również wielu dziennikarzy. W ich miejsce pojawiło się jednak wielu nowych, częstokroć prezentujących nową muzykę, której w dawnej Trójce nie było. Zmieniał się program stacji, ale również i jej brzmienie. Pojawił się m.in. rap, hip-hop, czy muzyka klubowa. Z jednej strony wpłynęło to na różnorodność prezentowanej na antenie muzyki, z drugiej zaś wywołało zarzuty, iż obniżył się poziom prezentowanej muzyki.

trojka_logoW ciągu całej dekady pojawiło się jednak na antenie sporo ciekawych programów i wiele nowych głosów, obecnych w Trójce do dziś. Wśród nowych trójkowych osobowości znalazły się m.in.: Kuba Strzyczkowski, Marek Wałkuski, Marcin Kydryński (obaj jeszcze w 1989), Tomasz Beksiński, Ryszard Jaźwiński, Tomasz Żąda, Artur Orzech, Artur Andrus, Michał Olszański, Piotr Klatt, Mariusz Owczarek, Marcin Łukawski, Piotr Stelmach, czy Jerzy Sosnowski (od 2000). To wtedy na antenie pojawiły się programy takie, jak „Magazyn bardzo kulturalny”, „Markomania”, „Puls Trójki”, „Smooth jazz cafe”, „Studio El-muzyki”, czy „Trójkowo, filmowo”.

Lata 90. to również przemiany strony technicznej i organizacyjnej stacji. Od roku 1995 radiostacja zaczęła nadawać program przez całą dobę, a w kwietniu roku kolejnego rozpoczęła emisję sygnału przez Internet.

Pod koniec dekady podjęto akcje gorączkowego ratowania magii dawnej Trójki, a także próbę odzyskania utraconych słuchaczy oraz odmłodzenia grupy docelowej, która do tego czasu rekrutowała się głównie spośród osób powyżej czterdziestego roku życia (dawniej „młoda inteligencja”). Sytuację, jako dyrektor, próbował ratować Piotr Kaczkowski, a później przez krótki czas Michał Olszański. Gdy jednak z Trójki masowo zaczęli odchodzić dziennikarze, a ci którzy pozostali głośno protestowali przeciw strategii unowocześniania stacji, oraz po protestach słuchaczy Olszański musiał odejść.

 

W październiku 2001 dyrektorem Programu III został Witold Laskowski, dotychczasowy korespondent TVP w Moskwie, z którym początkowo wiązano nadzieje na odbudowę marki i potęgi Trójki. Zmianie wizerunku stacji miały służyć takie zabiegi jak: zmiana logo oraz oprawy dźwiękowej (w tym zastosowanie podkładu muzycznego w serwisach informacyjnych), wprowadzenie nowych haseł reklamowych („Wrzuć Trójkę” zastąpiono „Trójka – Twoje pierwsze radio”, a potem „Trójka – i usłyszysz więcej”), analizowanie badań słuchalności w poszczególnych grupach wiekowych, czy wielokrotne kampanie reklamowe. Polecono również dziennikarzom, by nie używali określenia „Program III”, gdyż właściwsze słowo „Trójka”, lepiej nadaje się na promocję radiostacji.

Wizją Laskowskiego było stworzenie alternatywnego radia dla bardziej wymagających słuchaczy, lecz o wiele „lżejszego” niż dotychczas, radia nie narzucającego się słowem, a jedynie towarzyszącego muzycznie. W tym celu wprowadzono na antenę playlistę, radykalnie ograniczono rolę audycji autorskich (przesuwając je na późniejsze pory, lub likwidując), ograniczono ilość słowa mówionego na rzecz muzyki, usunięto wiele audycji poświęconych literaturze i teatrowi. Audycje Wojciecha Manna, Piotra Kaczkowskiego, czy Jana „Ptaszyna” Wróblewskiego zostały przesunięte na pory nocne, a programy: „Powtórka z rozrywki” czy „Puls Trójki” na wieczorne. Z anteny zniknęły audycje takie jak: „Klub ludzi ciekawych wszystkiego”, „Zagadki literackie”, Studio El muzyki”, „Radioaktywny Magazyn Reporterów”, czy sobotnie „Zapraszamy do Trójki” prowadzone przez Piotra Kaczkowskiego. W miejsce usuniętych programów pojawiło się kilka nowych pomysłów programowych, takich jak: „Za a nawet przeciw”, „Trójka budzi ludzi”, „Orzech i reszta” czy „Trzecie śniadanie”. Inne pomysły programowe z tego czasu to m.in.: „Lista osobista” (Piotra Metza), „Sjesta” (Marcina Kydryńskiego), „Dobronocka” (Grażyny Dobroń), „Radiowy dom kultury”, „Chillout cafe” czy „Klubowe granie”. Szereg wprowadzonych zmian odbił się na poziomie prezentowanej muzyki i słowa mówionego. Z radia indywidualności i osobowości, które same decydowały o kształcie i brzmieniu swoich audycji, zaczęto zmierzać w kierunku sformatowanego radia prezenterów i DJ-ów, próbując tym samym naśladować stacje komercyjne z połowy l. 90 XX wieku, które nadal nieustannie dążą do maksymalnego ograniczenia słowa na rzecz muzycznej playlisty. Mimo protestów słuchaczy na antenie niewiele się zmieniało.

Od 8 lipca 2006 do 25 lutego 2009 funkcję dyrektora radiowej Trójki pełnił Krzysztof Skowroński. Nowy dyrektor prezentował się jako zwolennik radia autorskiego, nawiązującego do tradycji Programu Trzeciego. Ograniczono więc do minimum rolę playlisty, powróciły audycje autorskie największych osobowości, inne przesunięto na wcześniejsze godziny, przywrócono na antenę programy znane słuchaczom z najlepszych czasów stacji. Na antenie częściej zatem pojawiają się dziennikarze usunięci ze stacji, lub przesunięci na nocne pory, tacy jak: Wojciech Mann, Piotr Kaczkowski, Wojciech Ossowski, Paweł Sztompke, a audycje takie jak: W „Tonacji Trójki”, czy „Muzyczna poczta UKF” zyskały swe nowe oblicze, nawiązujące jednak do swych postaci pierwotnych. Na antenie pojawiło się również wiele nowych głosów, m.in. Wojciecha Cejrowskiego, Aleksandry Kaczkowskiej, Michała Karnowskiego, czy aktora Andrzeja Nejmana. Na przełomie roku 2006 i 2007 w nowej ramówce pojawiło się kilkanaście nowych pozycji, wśród których znalazły się m.in.: „Offensywa” (prowadzona przez Piotra Stelmacha), „Tu Baron” (Piotra Barona), do października 2007: Popołudniowe rozmowy z dźwiękiem (obecnie „Ciemna Strona Mocy”) (Aleksandry Kaczkowskiej), „Tanie Granie” (Wojciecha Manna, „Audycja podzwrotnikowa” (Wojciecha Cejrowskiego), „Rock’n’roll Historia Powszechna” (Piotra Metza), „Raport o stanie świata” (Dariusza Rosiaka), „KOZA – Komitet Organizacyjny Zwalczania Apatii” (prowadzony przez Andrzeja Nejmana).

Do najbardziej spektakularnych innowacji nowej Trójki należą projekty, takie jak: konkurs „Wielki Wyścig”, koncerty w trójkowym ogródku, czy często organizowane wyjazdowe dni Trójki, kiedy audycje nadawane są z różnych miejsc, takich jak: Paryż, Kraków, Augustów. Dużą popularnością wśród słuchaczy cieszą się dni tematyczne, w których większość audycji poświecona jest jakiemuś jednemu tematowi, zazwyczaj muzycznemu (np. dzień z The Doors czy z The Beatles. Od jesieni 2007 Program III realizuje projekt „Trójka przekracza granice”, w ramach którego dziennikarze stacji wyjeżdża w cztery rejony świata by nadawać stamtąd relacje na antenę stacji.

8 października 2007 na antenie Programu III pojawiła się nowa oprawa muzyczna oraz wprowadzona została nowa ramówka stacji. Wśród nowych audycji pojawiły się takie jak: „Zjednoczone królestwo” (Piotra Metza), Gh+ (Grzegorza Hoffmanna), „Kolonie francuskie” (Jacka Hawryluka), „Myśliwiecka 3/5/7” (Piotra Stelmacha) oraz Mikrokosmos (Grzegorza Zembrowskiego). Jednocześnie z anteny zdjęto programy „Moje miasto nocą”, „Klubowe granie” oraz „Chillout cafe”. Na wcześniejsze godziny przesunięto emisję – nadawanych przez ostatnie lata w środku nocy – audycji: „Trzy kwadranse jazzu” oraz „Gitarą i piórem”. Po wieloletnim nadawaniu „Listy przebojów Trójki” w piątki, emisję audycji przesunięto ponownie na soboty na 19. W roku 2007 Program III opuścili, oprócz Marka Niedźwieckiego, także Magdalena Jethon oraz Jerzy Sosnowski. Po odejściu Marka Niedźwiedzkiego prowadzenie listy objął Piotr Baron.

25 lutego Rada Nadzorcza Polskiego Radia odwołała z funkcji prezesa Trójki Krzysztofa Skowrońskiego i na jego miejsce powołała Magdalenę Jethon. W dowód solidarności z odwołanym dyrektorem ze stacji odeszli również Michał Karnowski, Jerzy Jachowicz, Grzegorz Wasowski, Monika Makowska oraz Andrzej Nejman. Jednocześnie na antenie Trójki ponownie pojawił się głos Jerzego Sosnowskiego

 

Kontrowersje towarzyszą rozgłośni także od początku lat dziewięćdziesiątych, choć na zupełnie innej płaszczyźnie. W dobie Internetu, prywatnych komercyjnych stacji radiowych i telewizyjnych oraz co się z tym wiąże powszechnej dostępności do muzyki i innych dziedzin sztuki, przez lata obecnych w dyskusjach na antenie Trójki, rozgłośnia ta znalazła się w bardzo niekomfortowej sytuacji. Problem ten, nagłośniony przez słuchaczy (protest Tajniaka Łapy Precz Od Trójki kontynuowany potem w Internecie i innych mediach) uwidocznił się szczególnie za kadencji dyrektora Witolda Laskowskiego. Wyścig z konkurencją zaczął upodabniać antenę Programu III do mediów komercyjnych, na czym ucierpiał niegdyś kulturotwórczy wizerunek stacji, a także miłośnicy mniej popularnych, ambitnych gatunków muzycznych. Niektóre zeznania związane z pracą sejmowej komisji śledczej badającej tzw. aferę Rywina sugerowały, że komercjalizacja Programu III była wstępem do jego prywatyzacji oraz późniejszej sprzedaży. Podobnie jak wszystkie media publiczne w Polsce, tak i Program III od początku lat dziewięćdziesiątych nieustannie boryka się z problemem jego upolitycznienia. W zależności od zmieniającej się ekipy rządzącej zmienia się kierownictwo Polskiego Radia, jak i dyrektorzy programowi jego poszczególnych jednostek antenowych. W konsekwencji tego, wizerunek stacji, zarówno od strony merytorycznej jak i wizerunkowej, jest nieustannie skazany na ciągłe przeobrażenia.

 

Trójka prowadzi wiele akcji i organizuje liczne wydarzenia mające nie tylko ją promować ale także pomagać innym. DO najbardziej znanych i popularnych należy m.in. Pocztówka do Świętego Mikołaja. Akcja charytatywna organizowana od 1993. Co roku dzieci wysyłają do siedziby radiowej Trójki życzenia, w których proszą o prezenty bożonarodzeniowe. Wszystkie pieniądze uzyskane ze sprzedaży Pocztówek są przekazywane towarzystwu Nasz Dom, a wylosowane życzenia dzieci zostają spełnione. Także przed świętami odbywa się akcja Idą Święta wraz z towarzyszącymi jej licytacjami i wydaniem płyty, z piosenką wykonywaną przez Przyjaciół Karpia. Po śmierci Mateusza Święcickiego w 1985 r. Program Trzeci zaczął przyznawać Nagrody Muzyczne Programu Trzeciego im. Mateusza Święcickiego – „Mateusze”. Pierwszy raz zostały one wręczone w 1987.

Submit a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *