Olivier Toscani – reklama, która szokuje cz.4 – anoreksja i podsumowanie

Olivier Toscani – reklama, która szokuje cz.4 – anoreksja i podsumowanie

Drugą, z głośnych, samodzielnych kampanii Oliviero Toscaniego były plakaty firmy No-lita odwołujące się do problemu anoreksji.

toscani11 toscani12

Bohaterką reklamy jest 27 letnia francuska aktorka Isabelle Caro, która przy wzroście 165 cm waży 31 kilo. Reklamie towarzyszy chwytliwy slogan „No-anorexia-lita”. Gdy usłyszałam, że Toscani szuka prawdziwej anorektyczki do nowej kampanii reklamowej, od razu zrozumiałam, że powinnam w niej wystąpić – na anoreksję choruję od ukończenia 13 roku życia – mówi aktorka. Sam autor porównuje te plakaty do „Krzyku” Edvarda Muncha. Wokół reklam rozgorzała dyskusja o tym czy była potrzebna, czy taka powinna być i czy nie odniesie efektu odwrotnego, bo jak głoszą przeciwnicy, Isabelle może stać się dla wielu młodych dziewcząt ideałem piękna. W ten sposób, zamiast pomóc, spowoduje anoreksję u innych dziewcząt. Sama Isabelle użyczyła swojego wizerunku by ochronić inne kobiety przed tą chorobą.

Plakaty od strony wizualnej pozbawione są zbędnych detali i ozdobników. Cieniowane tło, jasne od dołu rozświetla postać aktorki. Dodatkowo to na jej ciało pada światło, uwypuklając je jako najważniejsze i przybliżając nam je. Pozioma linia tła tworzy horyzont, jest dość niska, daje więc wrażenie głębi. Najważniejszym obiektem jest naga kobieta. Jej wychudzone, anorektyczne kształty wywołują negatywne skojarzenia, budzą obrzydzenie. Plakat w swojej prostocie spełnia zamierzona funkcje – porusza i skłania do myślenia.

Przesłaniem Benettona jest debata. Przesłaniem jest dyskusja. Przesłaniem jest kontrowersja…

Oliviero Toscani jest niewątpliwie jednym z największych twórców fotografii reklamowej. Jest artystą kontrowersyjnym, ale dzięki temu skutecznym. Znalazł doskonały pomysł na siebie i swoją sztukę. Jego kampanie są bardzo dobre pod względem wizualnym. Mimo że proste, trafiają w sedno problemu. Skromne graficzne, na jasnym tle uwydatniającym główny obiekt. Są dynamiczne, poprzez dobór kształtów i kolorów nadają poczucie bliskości obiektów. Grafika jest u Toscaniego nienaganna, dzięki czemu wzmacnia swój przekaz.

Mimo że nie zgadzam się z reklamowaniem sweterków w sposób proponowany przez tego artystę, nie można odmówić mu ogromnego sukcesu. Muszę niestety zgodzić się z Olivierem, który mówi, że Ludzie przystaną i będą dyskutować o przesłaniu jedynie wówczas, gdy jest ono wystarczająco mocne i prowokacyjne. Niestety czasy w jakich żyjemy sprawiły, że ludzie zobojętnieli na otaczający ich świat, dlatego tylko silne bodźce mogą do nich dotrzeć.

Oliviero jest jednym z pionierów reklamy szokującej. W sposób tani – wywołując kontrowersję dostawał się do wielu mediów i szerokiego odbiorcy. Tak bez większego wysiłku i oszczędzając miliony stworzył rozpoznawalny na całym świecie symbol marki Benetton, równocześnie propagując swoje nazwisko.

Jeżeli rzeczywiście tworzył Toscani reklamy nie dla ich prawdziwej funkcji, a po to, by zmienić coś na świecie, to jestem jak najbardziej za nim. Jednak zarabianie na czyimś nieszczęściu i cierpieniu nie jest postawą wartą naśladowania.

 

 

Bibliografia:

Toscani Oliviero, Reklama uśmiechnięte ścierwo.

 

Submit a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *